قرآن در کلام رهبری
منبر برای قاریان
دأب و فكر من این است و مىخواهم در جامعهى ما كارى بشود كه براى قرّاء قرآن منبر بگذاریم و همچنان كه الان وعاظ منبر مىروند، قاریان قرآن هم منبر بروند و مثلاً نیمساعت قرآن بخوانند و مردم آن زلال كلام الهى را مستقیم از او بشنوند و دلهایشان بلرزد و اشك بریزند و موعظه بشوند و بلند شوند و بروند. ولى ما حالا قرآن كریم را فقط مقدمهى سخنرانى قرار دادهایم.
من در سالهاى 51 و 52 و 53 در مشهد سخنرانى مىكردم؛ مىایستادم سخنرانى مىكردم. بعد هم كه حرف من تمام مىشد، روى زمین مىنشستم. سپس صندلى مىگذاشتیم تا قارى قرآن تلاوت كند. همین آقاى فاطمى و بعضى از برادران دیگر روى صندلى مىنشستند و قرآن مىخواندند. من مىگفتم كه حرف من مقدمهى تلاوت قرآن است. من ایستاده صحبت مىكردم، اما صندلى بلند و قشنگى- مثل منبر- گذاشته بودیم و اینها روى آن مىنشستند و بعد از صحبت من قرآن مىخواندند؛ همان آیاتى كه من قبلاً تفسیر كرده بودم.
فكر من این است.من مىگویم كه در جامعه، قرآن اصل است. امت حزبالله باید یواشیواش با قرآن آشنا بشوند؛ آنطورى كه بتوانند مستقیم قرآن را از شماها گوش كنند و بفهمند.
صدای خاطره انگیز آن روزها را از اینجا دریافت کنید
دیدار با قاریان قرآن؛ شعبان عبدالعزیز صیاد و محمود صدیق منشاوى