راه آدم شدن اینوری است -->
اگـــر دنــبــال خـوب بـودن هــســتــی
اگـــر مـــیخـــواهــی آدم بـــشــوی
اگـــر دوســت داری شــكـوفـا شــوی
و اگر نمیدانی از كجا باید شروع كنـی
و اگر نمیدانی راه از كدام طرف است
من خانهی دوست را نشانت میدهـم
جواب همه را از كسی پرسیدم كه راه را عین كف دستش بلد بود. از او پرسیدم:
برای تحصیل اخلاق، از کجا باید شروع کرد؟ بخصوص ما دانشجویان که به اساتید اخلاق دسترسی نداریم.
او همچون همیشه، در حالیه نگاه معصومش به پایین بود گفت:
بخشی از علم اخلاق نظری است که با مطالعه، درس و بحث تامین میشود. قسمتی از آن هم عملی است که به هدایت و راهنمایی معلم اخلاق وابسته است. اگر انسان به آنچه میداند عمل کند، ابتدا اثر مثبت اعمال ظاهر میشود، سپس خدای سبحان او را از آنچه نمیداند، آگاه میسازد. در روایت است: «
مَن عَملَ بِمَا عَلِمَ وَرَثَهُ اللهُ عَلمَ مَا لَم یَعلَم»
1عمل همراه با علم، افزون بر ماندگاری، موجب شکوفایی آن نیز میگردد. اگر انسان در انجام واجبات تلاش کند؛ مستحبات را تا اندازهای به جای آورد؛ محرمات را ترک کند؛ در حد توان از مکروهات دوری جوید و افراط و تفریط در کارها را کنار بگذارد، موفق میشود.
راه تو را میطلبد؛ برخیز و منتظرش نگذار!
تبیان - حسین عسگری
1- بحار الانوار، ج65، ص363
آیت الله جوادی آملی؛ نسیم اندیشه؛ص 109