خلوت افلاكیان
جــلـوه جـنـت به چـشم خـاكیان دارد بـقـیـع
یــا صــفـای خـلــوت افــلاكـیــان دارد بـقـیـع
مـی تـوان گـفت از گـلاب گـریـه اهـــل نـظر
صــد هـزاران چـشـمـه آب روان دارد بـقـیـع
گـر چـه میتابد بر او خورشید سوزان حجاز
از پـــر و بــال مــلائـك ســایـبـان دارد بـقـیـع
قـرنها بگـذشـته بر ایـن ماجـرا اما هــــنوز
داغ هـجـده سـاله زهرای جوان دارد بـقـیـع
خــفـتـه بـین مـنبـر و مـــحرابی امـا بـاز هم
از تــو ای انســیه حــورا نشـان دارد بـقـیـع
راز مــخفی بودن قـــبـر تـو را بـا مـا نـگفـت
تابه کی مهر خموشی بر دهان دارد بـقـیـع
شب كه تنها میشود با خـلوت روحانی اش
ای مـــدیـنـه انـتــظـار میــهمان دارد بـقـیـع
شب كه تاریك است و در بر روی مردم بسته است
زائـری چــون مــهــدی صاحــب زمــان دارد بـقـیـع