بهار شد در میخانه باز باید کرد
بهاریه های امام خمینی (ره)
عید نوروز
| باد نوروز وزیـــدهاست به کوه و صحرا |
| جامه عیـــد بپـــوشنـــد، چه شاه و چه گدا |
| بلبل باغ جنان را نبـــود راه به دوست |
| نازم آن مطـــرب مجلـــس کـــه بود قبله نما |
| صوفی و عارف ازین بادیه دور افتـادند |
| جــام میگیر ز مطــرب، که رَوی سوی صفا |
| همه در عید به صحرا و گلستان بروند |
| من ســرمست، ز میخـــانه کنـــم رو به خدا |
| عید نوروز مبارک به غنــــی و درویش |
| یار دلدار، ز بتخــانـه دری را بـــگشا |
| گر مرا ره به در پیر خــرابات دهی |
| بــه سر و جان به سویش راه نوردم نه به پا |
| سالها در صف اربـاب عمائم بودم |
| تـا بـــه دلـــدار رسیدم نـــکنم باز خــطا |
بهار شد در میخانه باز باید کرد
| بهار شد در میخانه باز باید کرد |
| به سوی قبله عاشق نماز باید کرد |
| نسیم قدس به عشاق باغ مژده دهد |
| که دل ز هردو جهان بی نیاز باید کرد |
| کنون که دست به دامان سرو مینرسد |
| به بید عاشق مجنون، نیاز باید کرد |
| غمی که در دلم از عشق گلعذاران است |
| دوا به جام میچاره ساز باید کرد |
| کنون که دست به دامان بوستان نرسد |
| نظر به سرو قدی سرفراز باید کرد |
قصیده بهاریه
| آمد بهار و بوستان شد اشک فردوس برین |
| گلها شکفته در چمن، چون روی یار نازنین |
| گسترده بادجان فزا، فرش زمرد بی شمر |
| افشانده ابرپرعطا بیرون حد، در ثمین |
| از ارغوان و یاسمن طرف چمن شد پرنیان |
| وز اقحوان و نسترن سطح دمن دیبای چین |
| از لادن و میمون رسد، هر لحظه بوی جان فزا |
| وز سوری و نعمان وزد، هردم شمیم عنبرین |
| از سنبل ونرگس جهان، باشد به مانند جنان |
| وز سوسن ونسرین زمین، چون روضه خلدبرین |
| از فر لاله بوستان گشته به ازباغ ارم |
| وز فیض ژاله گلستان، رشک نگارستان چین |
| از قمری و کبک و هزار آید نوای ارغنون |
| و ز سیره و کوکو وسار، آواز چنگ راستین |
| تا باد نوروزی وزد، هرساله اندر بوستان |
| تا ز ابر آذاری دمد ریحان و گل اندر زمین |
| بر دشمنان دولتت هر فصل باشد چون خزان |
| بر دوستانت هر مهی بادا چو ماه فرودین. |
توجه: در بالا تنها بخش کوتاهی از این قصیدهٔ طولانی آوردهشدهاست.
دوبیتیها
| این عید سعید عید اسعد باشد |
| ملت به پناه لطف احمد باشد |
| برپرچم جمهوری اسلامی ما |
| تمثال مبارک محمد(ص) باشد |
| این عید سعید عید حزب اللهاست |
| دشمن زشکست خویشتن آگاه است |
| چون پرچم جمهوری اسلامی ما |
| جاوید به اسم اعظم اللهاست |
مطالب مرتبط:
نوروز در اشعار فارسی
دگر باره خیاط باغ صبا
سرود گل / بهار را باور کن
در وصف بهار از زبان سعدی
دی شد بهمن گذشت ، فصل بهاران رسید
عاشقا خیز کامد بهاران
جوان باد بخت تو فروردین
سین هشتم
تهیه و تنظیم برای تبیان : زهره سمیعی - بخش ادبیات تبیان