یكسال از خاموشی یادگار ابوالحسن صبا گذشت
محمد طوغانیان دیگر با سازش حرف نمیزند
«اگر سازم را لحظهای از من جدا كنند، میمیرم. یادم هست در فرانسه هنگام اجرای موسیقی، یكی از شخصیتهای مملكتی وارد سالن شد، من هم ورود او را با ساز خوشآمد گفتم اما با عكسالعمل ناشایست برگزاركنندگان برنامه مواجه شدم؛ در نهایت هم كمانچهام از بین رفت. حتا یك نفر گفت: اینا اصفهانین خیلی زرنگن، یه چیزی درست كردن گذاشتن تو دستگاه با اون داره حرف میزنه! ساز بدبخت را بردند تكه پاره كردند دیدند هیچی توی آن نیست!»
یكسال از خاموشی محمد طوغانیان دهكردی هنرمند چیرهدست كمانچهنوازی میگذرد كه حیرت مخاطبان را برمیانگیخت وقتی از دل كمانچهاش كلمات را جاری میكرد.
وی كه در سن 89 سالگی درگذشت، یكی از شاگردان بیواسطهی ابوالحسن صبا بهشمار میرفت كه در طول حیاتش هر آنچه كه از بدیههنوازی و موسیقی مقامی را در ساز كمانچه اجرا میكرد، مورد استقبال و توجه قرار میگرفت.
طوغانیان دهكردی موسیقی را بهصورت شفاهی و غیرآكادمیك از ابوالحسن صبا فرا گرفته بود. وی چند صباحی را با اصغر بهاری - كمانچهنواز - به اجرای برنامههای فرهنگی در كشور پرداخت.
از این هنرمند سهنوار آلبوم موسیقی، كمانچه نوازی دهكردی و مندیر بهجای مانده است.
او در كشورهای آلمان و سوییس با گروههای متعددی از استادان ایرانی و موسیقیدان كشور برنامههایی را اجرا كرده بود.
گفته میشود كه طوغانیان دهكردی در نگهداشتن فرهنگ موسیقی بختیاری و موسیقی دهكردی نقش چشمگیری داشته است.
از خودش نقل شده است: «در كودكیام صدای ساز استاد "نایب علی" شوهر خواهرم مرا مجذوب خود كرد. در كنار او كه بودم تا حدودی با مایهها و دستگاههای موسیقی ایرانی و مقامهای بختیاری آشنا شدم. تا اینكه یك روز قرار شد نایب علیخان برای دیدن استاد صبا به منزل او در تهران برود. من هم از او خواستم كه مرا با خود ببرد. برادرم رمضان هم بود. در خدمت ابوالحسنخان كه بودیم بعد از پذیرایی، او به سراغ سازش رفت. من هم در گوشهی اتاق در عالم خودم بودم، اما نگاهم را از او برنمیداشتم. شروع كرد به "دشتی"، من یك دفعه پریدم و گفتم: دادا رمضون میدونی چی زنه؟ ناگهان ابوالحسن خان دست نگه داشت و گفت: پسر جون چی میزنم؟ گفتم: دشتی. استاد گفت: اگر باز هم بزنم میتونی بگی چیه؟ گفتم: ابوالحسن خان چه عرض كنم؟! شروع كرد به زدن. یادش بخیر. من گفتم: ابوعطا میزنی. خلاصه از برادرم و نایب علی خان به اصرار خواستم كه در كنار استاد صبا باشم و بالاخره هم حدود " نه سال" نزد ایشان شاگردی كردم و در 22 سالگی به شهركرد برگشتم. آن زمان كه قرار بود به شهركرد برگردم، صبا دست مرا گرفت و به برادرم رمضان گفت: رمضان این یادگار را از من داشته باش و دست مرا در دست او گذاشت.»
از آن زمان است كه گفته میشود طوغانیان دهكردی به بازآفرینی مایههای اصیل موسیقی بختیاری پرداخته است.
طوغانیان در سال 1369 در فستیوال آوینیون فرانسه در بخش موسیقی با اجرای زنده و اصیل گوشههای محلی و مقامهای بختیاری تحسین همگان را برانگیخت.
یكسال از خاموشی او با سازش گذشته است ،اما در این مدت كمتر كسی دربارهی وی شنیده و یا خوانده است.
پیكر محمد طوغانیان دهكردی در زادگاهش شهركرد و در بهشت دو معصوم این شهر در سكوت بهخاك سپرده شده است.
منبع : ایسنا