برای "ثمین باغچهبان" اهالی موسیقی گردهم جمع شدند
بزرگداشت "ثمین باغچهبان" در تالار وحدت برگزار شد.
بزرگداشت این آهنگساز و مؤلف ازسوی خانهی موسیقی تدارك دیده شده و با سخنرانی دوستان و اهالی موسیقی و اجرای قطعههای از آهنگهای او همراه بود.
این مراسم با سخنرانی محمد سریر - رییس هیات مدیرهی خانه موسیقی - آغاز و تصاویر کوتاهی از زندگی و آثار این هنرمند پخش شد.
سریر در خلال گفتههایش كه از ثمین باغچهبان میگفت، عنوان كرد كه برای دور آینده، از هیات مدیرهی خانه موسیقی کنارهگیری میكند چراكه میخواهد به کارهای شخصیاش برسد.
پرویز كلانتری - هنرمند تصویرگر و نقاش - هم از آشنایی و خاطراتش با ثمین باغچهبان گفت؛ از روزهایی كه تصویرگری كتابهای او را كرده است. از قلم و نوشتارهای این مولف صاحب سبك یاد كرد و با اشاره به نمونه و مصداقهایی، از طنز، تمثیل و كنایههای ایرانی و معماری مینیمالیستی در آثار این نویسنده و آهنگساز و آثاری كه با تخیل زلال كودكانه آمیخته است، سخن بهمیان آورد.
سپس كاوه باغچهبان كه در حال حاضر مدرس موسیقی دانشگاه هنر استانبول در تركیه است، پدرش را نمونه شجاعت، آزادگی، فروتنی، مهربانی و صراحت معرفی كرد كه بهزعم او در کنار مادرش کامل میشدند.
این آهنگساز ابراز كرد ثمین باغچهبان هرگز برای آنکه صرفا موسیقیای ساخته شود قطعهای را نمیساخت، همانطور که برای آنکه صرفا حرفی زده باشد، حرفی نمیزد. آثارش برگرفته از فرهنگ شرق و روح حماسی در آنها همواره جاری بودند.
كاوه باغچهبان از عشق پدر به آیین باستانی نوروز و چهارشنبه سوری یاد كرد و آخرین چهارشنبهای كه هرگز به آخر نرسید.
در این مراسم گروه موسیقی پارس بهسرپرستی ناصر نظر و گروه موسیقی زهی پارسیان به سرپرستی مازیار ظهیر الدینی به اجرای برنامه پرداختند.
عروسك جون، ترن قشنگ من، گنجشك برف و باران و... از جمله قطعههای اجرا شده بودند. قطعات شلیل - خورشید- و آتیش بارونه - ویرانه - با آهنگسازی باغچهبان و قطعه ایرا - هوا هم اجرا شدند.
ثمین باغچهبان - آهنگساز، مترجم، نویسنده و شاعر و فرزند جبار باغچهبان -، 29 اسفندماه 86 در سن 82 سالگی از دنیا رفت.
ثمین باغچهبان در تهران به دنیا آمده بود و پدرش جبار باغچهبان، بنیانگذار آموزشگاه ناشنوایان در ایران بود. ثمین پس از پایان تحصیلاتش در هنرستان عالی موسیقی در تهران، به ترکیه رفت و تحصیلات خودش را در رشتهی آهنگسازی در کنسرواتور دولتی آنکارا به پایان برد.
در سال 1329 به ایران برگشت و ضمن سالها تدریس در هنرستان، آثار مختلفی ساخت. به ویژه با الهام از موسیقی ملی و محلی ایران که بخشی از این آثار، با ارکستر سمفونیک تهران و ارکسترهای دیگر در ایران اجرا شدهاند.
ثمین باغچهبان تلاش میکرد تجربیات خودش را از موسیقی کلاسیک، با میراث موسیقایی کشور خودش بیامیزد. سوییت بومیوار که شنوندهی یکی از همین آثار است.
گفته میشود، یکی از معروفترین آثار ثمین باغچهبان "زال و رودابه" نام داشت که در جشن گشایش تالار رودکی یا "وحدت" فعلی در تهران، در سال 1346 با ارکستر سمفونیک تهران، بهرهبری حشمت سنجری و گروه آواز جمعی اپرای تهران، به رهبری همسر ثمین، اِولین باغچهبان اجرا شد.
ثمین باغچهبان کوششهای زیادی را هم در جهت جمعآوری آهنگهای محلی انجام داد و از بخشی از آنها در کارهای آهنگسازیاش هم استفاده کرد، از جمله قطعهی "شعله" که با الهام از یک ترانهی محلی بختیاری ساخته شده است.
ثمین باغچهبان مدت کوتاهی بعد از انقلاب به ترکیه مهاجرت کرد و همراه با همسرش تا پایان عمر در استامبول زندگی میکرد. فعالیت جدی دیگری در زمینهی موسیقی انجام نداد، ولی چندسال پیش خاطراتش را در تهران بهصورت کتابی منتشر کرد.
بخشی از آثار ثمین باغچهبان به رهبری منوچهر صهایی در سالهای اخیر با ارکستر فیلارمونیک پلوردیو در بلغارستان ضبط و بهصورت سیدی در ایران و اروپا منتشر شده است.
یکی دیگر از آثار او آلبومی است به اسم "رنگین کمون" که با همکاری نوازندگان ارکستر سمفونیک رادیو وین به رهبری توماس کریستین داوید اجرا شد. قطعاتی برای کودکان؛ یکی از قطعات این آلبوم "نوروز تو راهه" نام داشت.
منبع : ایسنا