درآزمونی دشوار
سینمای آمریكای لاتین در سالهای اخیر، چهرههای درخشانی را به عالم هنر هفتم ارائه كرده است.
فرناندومیرلس كارگردان برزیلی یكی از این چهرههاست كه با فیلم «شهر خدا» نشان داد فیلمسازی صاحب سبك و تواناست.
میرس در آثارش نشان داده كه بیش از هر چیز به تجربههای تازه و متفاوت اهمیت میدهد. به همین دلیل «باغبان همیشگی» تفاوتهای محسوسی با «شهر خدا» داشت و حالا «كوری» فصلی تازه در سینمای این برزیلی میگشاید؛ اقتباسی از رمان مشهور «كوری» نوشته خوزه ساراماگو كه میرس كوشیده تا به بهترین شكل ادبیات را به زبان سینما ترجمه كند.
احتمالا به همین دلیل است كه میرس در اقتباس از كتاب، نگاه تمثیلگرا و ذهنی ساراماگو را كنار گذاشته و به گفته خودش فیلمی ناتورالیستی ساخته است. او بیش از هرچیز به این اندیشیده كه فیلم در برقراری ارتباط با تماشاگر شكست نخورد.
نكته جالب توجه در فیلم «كوری» كه شاید یكی از مهمترین نقاط تمایز آن با دیگر ساختههای كارگردانش باشد، استفاده از هنرپیشههای مطرح است. میرلس قبلا نشان داده بود كه ترجیح میدهد از چهرههای ناشناخته و نابازیگران در فیلمهایش استفاده كند ولی این بار نقشهای اصلی فیلم را بازیگران مطرح بازی كردهاند.
«كوری» در جشنواره كن به نمایش درآمد و مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. كلا میرلس فیلمساز محبوب منتقدان است و ساختههای قبلیاش هم مورد توجه سینمایی نویسان قرار گرفته بود.
این بار او از آزمونی دشوار سر به سلامت بیرون آورده است. به ندرت پیش آمده فیلمهایی كه از كتابهای بزرگ ساخته میشوند، ارزشمند از كار درآیند. چنانكه نه از روی «خشم و هیاهو» فیلم خوبی ساخته شد و نه اقتباس از «در جستوجوی زمان از دست رفته» سایهای از شاهكار پروست را به همراه داشت. «كوری» اما با آنكه در لحن و حالوهوا از كتاب فاصله میگیرد، اثری تاثیرگذار از كار درآمده است.
منبع : همشهری