روزی که بچه بودی
1) امام علی (ع) میفرمایند:
از دست دادن فرصت غصه می آورد.
(نهج البلاغه، ج3، ص178)
یادته روزی رو که بچه بودی و بازیگوش / زمانیکه ناراحتی و غم نداشتی بردوش؟
میگفتی ایکاش که بزرگتر بشم / یعنی میاد روزی که برتر بشم؟
بزرگ شدی یه چند سالی بزرگتر/ نوجوونی احساساتی و خودسر
فقط برات حرف خودت مهم بود / حتی توی چشم خودت میرفت دود
اما گوشت جای این حرفا نبود / چون پر بود از حسی به نام کمبود
بعد اونم جوونی و فکر خوش گذرونی / اینکه خودت عاقلی و همه چیو میدونی
یادته که غرور تو رو برمیداشت / فقط رفیق واسه تو دلگرمی داشت؟
ضربه میخوردی گاهی از این و اون / چشات میشد گهگداری رنگ خون
اما خودت میدونستی کی هستی / تو آینه میگفتی: چرا بیکار نشستی؟
دوران خوش خوشون ولی تموم شد / انگاری که خواب به چشت حروم شد
چون نگران برای بچت بودی / اینکه مث خودت میشه به زودی
قصه میخوردی که چرا گذشتن / فرصتهایی که پشت هم میرفتن
میگی چرا استفاده نکردم / چرا نمیرسه کسی به دردم
بچم مث خودم یه بیکار شده / گویی که افسره و بیمار شده
کاشکی یکم به فکر فردام بودم / به فکر آخر یا سرانجام بودم
یه روز میاد که دیگه خیلی دیره / وقتی که فرصت هامون از دست میره
ریحانه کرامتی