| هر كس كه با جلال تو عهدی جمیل بست |
| پیوسته دل به ذكر خوش «یا جلیل» بست |
| هر زائـری كـه پـای ضریـحت دخـیل بـست |
| بــال دعـــا بــه بــال و پــر جـبـرئیل بست |
| ایـنـجـا فــرشـتـگـان خــدا بـــال مـیزنـنـد |
| مُـــهـر تو را به نامـــه اعمــال مــیزنـنـد |
| ای آنكــه نـیـسـت از تو كسی سرفرازتـر |
| خـــوشخــوتــر و كــریــمتـر و چارهسازتر |
| نـشنـیـدهایـم از تــــو در خــانـــه بــازتــــر |
| پـیـدا نــمیشود ز تـــو مــهــمــان نوازتر |
| شـرمــنــدهایـــم از تــو و مهمان نوازیات |
| ای شهـــره زمـین و زمان چاره سازیات |
| ای آسـتــان تـــو حــــرم كــبــریــا شــده |
| وی خــاك آســتــانــه تــو مــاسـوا شده |
| ای فرش آستانـه تـــو شــهـــپــر مـــلـك |
| وی خــاك راه تــو بــه نــظــر كیمیا شده |
| ای كــعــبــه امــیـــد خلــایـق كه درگهت |
| رشك مــنی و مـروه ز لطف و صفا شده |
| ای زائر حـریــم تـــو در بـــارگـــاه قـــدس |
| مشمول فـیض و رحمت بی منتها شده |
| ای در تـــو مـــات چــشــم خدابـینِ اولیا |
| آیــیــنـــه تــمـــام نـــمــای خــدا شده |
| معصومه شفیعه تویی اِشـفـعـی لـنـــا |
| ای شهره در شفاعـت اهــل بــلا شده |
| گویم مدیح تو كه ز لـــطف تــو تـــاكنــون |
| بر روی مــن هــزار درِ بــسـتـه وا شده |
| گلهـــای طــبــع من زنســیــم عـنـایتت |
| خرم شـده، شكفـتـه شده، دلربا شده |
| تا بارگاه تـو حــــرم اهــــلبــیــــت بـــاد |
| مـا را اگـر غـمـی است غم اهلبیت باد |